Märklin 37983 - Stoomlocomotief - 2-8-4 Berkshire - Southern Pacific - MFX+ & Sound

Bijpassende goederenwagens van de Southern Pacific vindt u in het Märklin H0-assortiment onder de artikelnummers 45667 en 45707 en in het Trix H0-assortiment onder artikelnummer 24915 met daarbij informatie over de benodigde wisselset assen. De gelijkstroom uitvoering van dit model vindt u in het Trix H0-assortiment onder artikelnummer 25983.

Over de locomotief - voor de liefhebber

We kijken terug naar de tweede helft van de 19e eeuw. De spoorwegen veranderen met adembenemende snelheid het verkeerssysteem van de Verenigde Staten van Amerika en dragen er in belangrijke mate aan bij van de USA het land van de onbegrensde mogelijkheden te maken. Ook de ontwikkeling van de stoomlocomotief verloopt in een adembenemend tempo. Steeds groter, sneller en sterker is het motto. Hierbij werden nieuwe locomotieven vaak genoemd naar de gebieden waar ze dienst deden. De bouw van een machine met vier aangedreven assen met een voorloop- en een naloop as betekende een mijlpaal in het goederenverkeer. Hierdoor bereikte men niet alleen een betere loop door bogen maar ook kon hierdoor, in vergelijking tot de locomotieven zonder voor- en naloop as, een langere ketel geplaatst worden waarbij een langere vuurkist ook een groter vermogen opleverde. Omdat de drijfassen nu voor de vuurkist geplaatst waren konden de wielen groter uitgevoerd worden. Hierdoor werden ook hogere snelheden mogelijk. In 1897 leverde de Amerikaanse firma Baldwin 20 machines van dit type aan Japan. Ter ere van de Japanse keizer noemde men dit model "Mikado". Inderdaad waren deze locomotieven toentertijd de sterkste Japanse stoomlocomotieven. Tegelijkertijd begon de zegetocht van dit model in de USA en later ook in veel andere landen over de hele wereld. Het Duitse type 41 is één van de meest succesvolle voorbeelden. In de USA bereikten de Mikado's na de Eerste Wereldoorlog al snel het eind van hun mogelijkheden. In de gouden jaren '20 bloeide de economie en de grote spoorwegmaatschappijen vochten om klanten. Steeds meer goederen moesten steeds sneller getransporteerd worden. Daarom ontwikkelde Lima Locomotive Works in 1925 de eerste 'Super-Power-Locomotive' op basis van de "Mikado". Met deze benaming werd ook reclame gemaakt. Ze bezat een aanzienlijk vergrote vuurkist die daardoor, in vergelijking met de Mikado's, het vermogen van de ketel fors groter maakte. Om binnen de grens van de maximum aslast te blijven monteerde men in plaats van de naloop-as een twee-assig draaistel. Het prototype werd op de hoofdbaan van de Boston & Albany Railroad (B&A) intensief getest. Dit traject, dat dwars door de aan de oostkust liggende Berkshire Mountains liep, was van een dochtermaatschappij van de beroemde New York Central Railroad. Hierbij bleek een duidelijke verbetering van het vermogen vergeleken bij twee oudere Mikado's. De B&A was zo onder de indruk van de locomotief dat men onmiddellijk 25 exemplaren bestelde. Andere spoorwegmaatschappijen volgenden waarbij al snel de bijnaam "Berkshire" in zwang kwam. Uiteindelijk bevolkten meer dan 600 Berkshires de sporen van de USA. De laatste machines werden pas in 1949 gebouwd. De meeste Berkshires waren volgens het gangbare locomotiefontwerp gebouwd met haaks op de rookkamer gemonteerde oppervlakte voorverwarmers. Daarentegen baarden de 25 in de jaren 1928/29 voor de Boston & Maine (B&M) gebouwde machines opzien met hun ongewone 'Coffin' voorverwarmers. Deze waren U-vormig en werden met de voorkant tegen de rookkamer geplaatst. Dit leidde ertoe dat men, als je van voren naar de locomotief keek, het gevoel had in een donker gat te kijken. De naam Coffin- (vertaald grafkist) voorverwarmer had hier overigens niets mee te maken maar was de naam van de fabrikant. Tien van deze 'Coffin-Berkshires' werden door de B&M in 1945 verkocht aan de Southern Pacific Railroad (SP) in het westen van de USA. Deze firma moest een plotselinge verhoging in het verkeersaanbod het hoofd bieden. Geheel volgens het kleurenschema voor stoomlocomotieven van de S&P werden de rookkamers en de Coffin voorverwarmers zilverkleurig gelakt. Dit betekende een aanmerkelijke verbetering van het uiterlijk. Helaas eindigde de inzet bij de S&P binnen een paar jaar en alle Coffins werden verschroot. Desondanks kan men tegenwoordig nog talrijke Super Power Berkshires in musea bewonderen. Twee daarvan zijn zelfs dienstvaardig. Loc 765 van de voormalige Nickel-Plate-Road en loc 1225 die LIMA in 1941 bouwde voor de Pere Marquette Railroad getuigen vele jaren later onder stoom nog steeds van één van de belangrijkste hoofdstukken uit de geschiedenis van de spoorwegen in de USA.